çok güzel konusu var etkileyici bir hikaye idi dünyada yaşamış,yaşayan,yaşayacak milyarlarca bilinçsiz ve zeka kapasitesi kısıtlı beyinsiz insanlar yüzünden yaşanan acıları, kederleri, büyük sıkıntıları güzel anlatıyor gayet iyi bir filmdi.
Capharnaum Kefernahum
- 439B
- 1,5B
- 542
"Neden anne-babana dava açtın? Beni dünyaya getirdikleri için." Lübnanlı yönetmen Nadine Labaki'nin son derece dramatik son filmi, işte bu diyalogla başlıyor. Kefernahum, 12 yaşındaki Zain'in kısacık hayat hikâyesini anlatıyor. Ailesinden sadece sevgi gördüğünü, bunun dışında hep ihmal edildiğini söyleyen, nüfusa kayıtlı bile olmayan Zain, Beyrut'un en fakir mahallelerinde bazen tek başına, bazen mülteci bir kadının sıcak kucağında hayat mücadelesini sürdürüyor ve sonunda anne-babasını mahkemeye veriyor. Çocukluk, aile, göçmenlik, sevgi gibi evrensel kavramları işleyen filmde Zain rolünü olağanüstü bir performansla üstlenen küçük Zain Al Rafeea, gerçekte Beyrut'ta Suriyeli mülteci bir ailenin çocuğu olarak tıpkı filmdeki gibi zorluklar yaşamış. Nadine Labaki, 2008'de Karamel adlı filminin gösterildiği İstanbul Film Festivali'ne konuk olmuştu. Kefernahum, Lübnan'ın Oscar adayı olarak açıklandı.
- Senaryo
- Jihad Hojeily
- Türler
- Tarih
- 2018
- Süre
- 2 sa 6 dk
- Ülke
- Lübnan
- Dil
- Türkçe Altyazı
Yorumlar
256Yorumlara aldanıp izledim. Yanımda birisi olmasaydı büyük ihtimal 30 dakika bile dayanamazdım bu eziyete. Evet eziyet, yanlış anlamayın çocuğun yaşadıklarından bahsetmiyorum. Filmin sıkıcılığından bahsediyorum. Tabi konu belki kulağa hoş geliyordur ama bunu filme aktaramadıktan sonra önemi yok bence.
Konu aslında çok iyi. Dünyada birçok ülkede, buradaki gibi sorunlarla yaşayan halklar var. Bilhassa OrtaDoğuda pek çok yer benzer dramların yaşandığı yaşamlarla dolu. Aslında bana göre, burada anlatım biraz zayıf kalmış. Senaryo daha çok detaylandırılsaydı, film sanırım daha etkili olabilirdi diye düşünüyorum. Yine de emeği geçenlere teşekkür ederim.
Konu aslında çok iyi. Dünyada birçok ülkede, buradaki gibi sorunlarla yaşayan halklar var. Bilhassa OrtaDoğuda pek çok yer benzer dramların yaşandığı yaşamlarla dolu. Aslında bana göre, burada anlatım biraz zayıf kalmış. Senaryo daha çok detaylandırılsaydı, film sanırım daha etkili olabilirdi diye düşünüyorum. Yine de emeği geçenlere teşekkür ederim.
Anne ve baba olmadan önce izlenilmesi gereken harika bir film. İran sineması yapıyor bu işi.
Küçük bir çocuğun büyük hikayesi... çocuk, kadın, aile, düşünce, göçmenlik, sevgi, sadakat, sabır gibi konuları sorunlarıyla çok güzel işleyen film. Duygusallığın tavan yaptığı, muhteşem bir film.
Hayatın gerçekliğini ve insanların cahilliğini tokat gibi yüzümüze çarpan bir film.Muhteşem bir yapım küçük zaim gerçektende lüblan'da yaşayan suriyeli bir mülteci çoçuk bu nasıl bir oyunculuktur. çocuk resmen oynamamış yaşamış olduğu zorlukları hissettirmiş.Bu Film sayesinde zaim şuan Norveç' te yaşıyor ve okula gidiyor.zaim film çekildiği zaman 12 yaşında ve okuma yazma bilmiyormuş .Coğrafya kaderdir.Yönetmenin eline sağlık
Gidip sinemada izlemenizi tavsiye ederim. Belki bir şeyleri gözden geçirmememize neden olur. Tesiri altında bırakan etkileyici bir dram.
anlattığı dram özelinde diyeceğim yok, dünyanın her köşesinde maalesef bu acı tablolar hala yaşanıyor, enerji kapitalizmi her yerde kol geziyor ve maalesef insanoğlu acımasız, vahşi...filme dönersek öncelikle temposuz buldum, bazı argümanları gözümüzün içine soka soka anlatmaya çalışması bence gereksiz bir ayrıntı, daha sade bir anlatımla anlatılmak isteneni mesaj kaygısı vermeden anlayabilirdik, dini öğelerin üzerinden yapılan sistem eleştirisi gibi görünen sahnelerde sanki subliminal mesajlar sezdim, bu açıdan taraflı görüyorum, diğer unsurlar vasatı aşamamış...
"Ey fakirler çoğalmayın, çocuk yapmayın siz zararlı çıkarsınız." Filmden yapılması gereken alıntı o kadar çok yapılmış ki, benim bir kez daha tekrar etmem pek bir işe yaramayacaktı. O yüzden, gözden kaçma olasılığını azaltmak için, "Kapitalistlerin nüfus artışına bulduğu çözüme insanları ikna etme projesi." olarak ifade ettiği bir cümleyi alıntıladım, umarım kimse kusura bakmaz. Ben de esas itibarı ile bu görüşe katılıyorum, yani insanları temel haklarından mahrum etme fikrine sıcak bakmak mümkün değil, özellikle de içine düştükleri şartların, yaşam biçiminin sorumlusu büyük ölçüde siz iseniz... Öte yandan, insan dünyaya çocuk getirirken hiç olmazsa sayısı konusunda biraz "insaflı" olmamalı mı yahu? Şaka bir yana, zaten filmin ve hikayesinin hiç şaka kaldıracak bir durumu da yok. Hikayenin detaylarına girip, marifet arzettiğini sanan bazı aklı evveller gibi seyir disiplininizin içine etmek hiç doğru değil, ama şu kadarını söyleyebiliriz ki; bir çocuğun sevdikleri için ne şartlara göğüs gerebileceği, elinden gelenin "fazlasını" yaptığını görünce hümanizm anlayışınızı tekrar sorgulama gereği hissedeceğiniz açıktır. Bir de, bir film hiç duygu sömürüsü yapmadan, sadece gerçekleri anlatarak, nasıl bu kadar iç burkucu olabilir, muhtemelen buna da şaşırabilirsiniz. Ne de olsa dünyanın en "ağlak" sinema sanatı anlayışının içinde yetiştik hepimiz...








@bnsa recep ivedik 7 çıktı sen onu izle