2farklı ve orijinal bi kurguydu, black mirror havası aldım. gerçi rüya aleminin bambaşka gizemliliği sayesinde neye konu olursa black mirror atmosferi verirdi sanırım. sıradanlığı aşıp toplumun ve sürünün hedefi haline gelmenin insanı nereye sürüklediğini göstermiş, tabi bu aşırılıklarda anlatılmış :d ama sonuç olarak her medyada ve toplum önünde olan kişinin böyle bi elinde olmayan şeylerden dahi yargılandığı, eleştirildiği, hayatına müdahele edildiği ve hatta güya cezalandırıldığı bi çağda yaşıyoruz. Paul en başında parmakla gösterilen biri olmaya bu kadar hevesli olmasaydı nasıl olurdu sonu merak ettim. baştan o havayı vermişler zaten aslında, yok neden benden bahsetmedin, yok gerçekte öyle biri değilim biliyosunlar falan, hep bi onaylanma, alkışlanma çabası. rüyalarla iyice tetiklendi ün kazanma arzusu ona da hak verdim. sahneler baya güzeldi her role uymuş; kabuslardaki ürkütücü adam, iyi bir baba, tutkulu bi akademisyen, alıngan bi eski sevgili, zaman zaman iyi bi eş olarak cidden başarılı oynamış Cage abimiz. aralara korku serpiştirmeleri de efsane olmuş gerilim ve gizemden ziyade, sürükleyicilik katmış bence. ama sonu çok havada kalmış, yani bu tiktokçu gibi gençlerin rüyayla ilgili şeyinden sonra çıt hayal kırıklığına uğradım ben. sona dair tek güzel şey Janet'in istediği kostümü giyip kadını kurtarmasıydı :d hanımcılık ödülü goes to Paul. (ayrıca Sprite fikrini düşünmeliydi iyi olabilirdi bence)
