King Lear – Kral Lear

Epik tarafı izlerken beni yorsa da sevdiğim bir film oldu. Bazı sahne geçişleri çok hızlı hızlı geçilmişti, ne olduğunu anlayabilmem zaman aldı. Anthony Hopkins ve diğer oyuncular muhteşem performanslar vermişler. Bazı sahnelerde oyuncuların direkt kameraya bakarak tirat atması hoşuma gitti değişik bir teknik denemişler. Eser tam anlamıyla günümüze (yıl olarak) uyarlanmamış ama güncel bir uyarlama olduğu söylenebilir. Filmin ana teması ''bir kötünün yedi mahalleye zararı vardır'' bence. Güç eğer iyi kullanılmazsa, iktidar hırsı insanın gözlerini kör ederse sonuçları çok kötü olabilir. Gayrimeşru çocuk Edmund yüzünden herkesin hayatı kaydı. Cordelia'yı, Edgar'ı, Kent'i sevdim. Onlar bu hikayenin mazlumlarıydılar. Keşke Cordelia ölmeseydi, Kral Lear'ın aklı her şey olup bittikten sonra başına gelmeseydi. Bazı yerlerde Tanzimat romanı okuyormuşum hissine kapıldım, yahu insan hiç mi şüphelenmez, benim oğlum böyle bir hainlik yapmaz, ben babam hakkında kötü bir şey söylemedim bir oturalım konuşalım demez. İnsanlar nasıl birbirini tanımaz, misal Kent dış görünüşünü değiştirdi, insan sesinden de mi tanımaz? Eser geçmiş zamanda yazılmış olduğu için böyle olduğunu biliyorum ve fazla takılmak istemedim bunlara. Bir de insanlar şunu akıllarından çıkarmamalılar: Bugün bir başkasına ihanet eden, yarın da bana ihanet edebilir.