Neruda

Çok sıkıldım şairin hikayesini daha iyi anlatabilirlerdi bence .

Sanatsal bir biyografi!... Dönem filmlerini sevenler için belki uygun olabilir ama genel anlamda beğenilmez diye düşünüyorum. Filmin farklı bir tarzı var, görselliği gerçekten iyi ama herkese hitap etmez.

Hala film neyi nasıl anlatmak istemiş düşünüyorum. İçeriğinden dolayı politik bir film olarak oturdum karşısına ama absürt politik mi demeli tam bilemiyorum. Normal başlıyor ama sonra dağıtıyor. Politik anlamda yeriyor mu övüyor mu belli değil. Çekimlerin de iyi olduğunu düşünmüyorum dönemi ve klasik arabaları düşününce daha iyi şeyler çıkabilirdi. Belki de her şey Nerudanın zihninde kaleme alınmış bir hayaldi. Kısaca Şilili Komünist şair Pablo Nerudanın ülkesindeki kaçak dönemini seyretmek isteyenler tarihsel bir anlatımdan daha çok yönetmenin hem yerdiği hem övdüğü kendi anlatım tarzıyla (Leyla Mecnun dizisi gibi) karşı karşıya kalacaklar. Il Postino [1994] Nerudanın bir İtalyan kasabasındaki sürgününü anlatan muhteşem yapıttan sonra bana çok yavan geldi.

begenemedim diyeyim kısaca

Neruda ile alakalı Il Posino filminden sonra çekilmiş ikinci film bildiğim kadarıyla...Güzel,şair zaten güzel bir insandı.

Yaşayan en önemli yönetmenlerden birinin politik sinemaya daha önce kimsenin yaklaşmadığı farklı açılardan dokunuşu. Şimdiden bir klasik.

Neruda hayranı birisi olarak büyük bir hevesle televizyonun karşısına geçtim ama Nerudayımı izledim yoksa sex manyağı bir kazanova mı pek anlamış değilim. Büyük şairliği, Faşizme karşı olan duruşu yerine Sürekli içki içen kadınlara düşkün sapık bir insan izlenimi aldım. Film için konuşmayacağım ama Nerudayı bu kadar hafif gösteren basiretsiz bir film olmuş. Benim için büyük bir hayal kırıklığı.

Yaşayan en önemli yönetmenlerden birinin politik sinemaya daha önce kimsenin yaklaşmadığı farklı açılardan dokunuşu. Şimdiden bir klasik.

Pablo Larraín çok farklı bir çizgi tutturan çok farklı bir yönetmen... &quotNeruda&quotnın yanı sıra &quotPost Mortem&quot ve tabii ki &quotNo&quot koleksiyonumda yer alan favori Larrain filmlerinden... Bu filmleri izlerken Şili faşizmini iliklerinizde hissediyorsunuz... Konuların işlenişi kadar Larrain sinemasını farklı kılan şey ışık, renk, açı, aspect ratio vs. gibi ayrıntılar... Yani tam sinefillere göre...

Neruda hayranı birisi olarak büyük bir hevesle televizyonun karşısına geçtim ama Nerudayımı izledim yoksa sex manyağı bir kazanova mı pek anlamış değilim. Büyük şairliği, Faşizme karşı olan duruşu yerine Sürekli içki içen kadınlara düşkün sapık bir insan izlenimi aldım. Film için konuşmayacağım ama Nerudayı bu kadar hafif gösteren basiretsiz bir film olmuş. Benim için büyük bir hayal kırıklığı.