Nowhere Special

Çok sakince ve duyguyu sömürmeden anlatmasına rağmen durumun doğası sonucu izlerken hırpalanıyor insan. Başladığıma pişman oldum ama bitirmeden de bırakamadım. Sanki Michael'ın en doğru yerde olduğunu görmem gerekiyordu. Çok zor.

Gözden kaçan, sağlam filmlerden, çok güzel bir dram filmi, öyle sizi ağlatmak için ajitasyona veya türlü yollara başvurmuyor, baba ve oğul o kadar iyi oynamışlar ki yaşadıkları dramı iliklerinize kadar hissediyorsunuz ve izleyiciye bir şekilde empati yaptırıyor, ben izlerken çok sahnede gözlerim doldu ve baya etkilendim.Konusu, senaryosu, oyunculukları, doğallığı her yönüyle bayıldım.Kesin şans verin çok güzel bir film.

Gözden kaçan, sağlam filmlerden, çok güzel bir dram filmi, öyle sizi ağlatmak için ajitasyona veya türlü yollara başvurmuyor, baba ve oğul o kadar iyi oynamışlar ki yaşadıkları dramı iliklerinize kadar hissediyorsunuz ve izleyiciye bir şekilde empati yaptırıyor, ben izlerken çok sahnede gözlerim doldu ve baya etkilendim.Konusu, senaryosu, oyunculukları, doğallığı her yönüyle bayıldım.Kesin şans verin çok güzel bir film.

Gözden kaçan, sağlam filmlerden, çok güzel bir dram filmi, öyle sizi ağlatmak için ajitasyona veya türlü yollara başvurmuyor, baba ve oğul o kadar iyi oynamışlar ki yaşadıkları dramı iliklerinize kadar hissediyorsunuz ve izleyiciye bir şekilde empati yaptırıyor, ben izlerken çok sahnede gözlerim doldu ve baya etkilendim.Konusu, senaryosu, oyunculukları, doğallığı her yönüyle bayıldım.Kesin şans verin çok güzel bir film.

Baba oğul üzerine çok daha etkili olan filmler izledim.  Bu film de gerçek hayatta yaşanmış acı bir hikaye. Açıkçası  uzunca bir süre yavaş temposuyla dram duygusunu hissedemedim ama son 10 dakikasında gözlerimin yaşardığını farkettim. Özellikle  James Norton oğluna karşı sevecen ve duygulu davranışları çok başarılıydı.Sürprizbozan: Göster İsterdim ki çocuğa en son görevli olan  Eileen OHiggins  baksaydı.

Baba oğul üzerine çok daha etkili olan filmler izledim.  Bu film de gerçek hayatta yaşanmış acı bir hikaye. Açıkçası  uzunca bir süre yavaş temposuyla dram duygusunu hissedemedim ama son 10 dakikasında gözlerimin yaşardığını farkettim. Özellikle  James Norton oğluna karşı sevecen ve duygulu davranışları çok başarılıydı.Sürprizbozan: Göster İsterdim ki çocuğa en son görevli olan  Eileen OHiggins  baksaydı.

Sakin, hisli, hüzünlü bir film. Hüzünlü olduğunu bile bile izlerken bile sizi gülümseten bir film. İzlerken kendimi babanın yerine koymadan edemedim. Çok sarsıcı. Tıkandım. Bitiriyorum yorumumu.

İzlemenizi şiddetle tavsiye ederim.Bir baba için çok zor olmalı bu durum:sneezing_face:

"Auteur yönetmen" performansı sayesinde, hikayesiyle kurgusunun, planlarının, performanslarının, tema müziklerinin uyumlu olduğu sakin ve dingin (sıkmayan durağanlıkta) bir film izledim. Böyle bir hikayeyi, duygularımızı sömürmeden anlattığı için Uberto Pasolini'ye teşekkür ediyorum. Konuyu okuduğunuzda duygulanmamak mümkün değilken, (üstelik Akdenizli olmasına rağmen) kolayı değil zoru seçmiş. Yapabileceğim tek eleştiri, ilk yorumcunun da yazdığı hususta. James Norton'un filmle aynı enerjideki oyunculuğu, değişmeyen görüntüsüyle birleşince, "vasat oyunculuk mu, mizansene uygun süssüz oyunculuk mu?" diye beni şüpheye itti. Herhalde ikincisidir. Çocuk oyuncuya (Daniel Lamont) da olumlu anlamda şaşırdım, inandım. Telaşsız bir gününüzde filme zaman ayırabilirsiniz. Benim için 7.5/10..

komedi yada aksiyon film arayanlar için uygun değil.film yavaş ilerliyor ama çok doyurucu bir konuya sahip duygusal ve dram konulu yaşanmışlık konulu bir film. izlemek istiyorsanız zaman kaybı değil .iyi seyirler şimdiden