Waves – Aşkın Gözyaşları

ucuncu izleyisim comfort filmlerimden

Vermek istediği duygu ve o karmaşa hali bile çok güzeldi. Afişte olduğu gibi iki pişman insan ve onların duyguları... harikaydı çzellikle müzik ve renk geçişlerine çok dikkat edin filimi anlamanıza çok daha yardımcı olacaktır. Tanrı yaptığımız günahları ve bizi bağışlasın.

Film için bazı kötü yorumlar yapılmış, çok fazla film izleyen birisiyimdir ve bazen denk gelen filmler içimdeki bazı duyguları uyandırarak, bir şeylerden tatmamı sağlıyor. Bu film de aynen o şekildeydi, açarken hiç böyle bir şey beklememiştim ancak ben beğendim ve eğer bir filmin içindeki karakter gibi hissetmek istiyorsanız, izleyebilirsiniz diye düşünüyorum. İyi seyirler dilerim.

Güzel bir film idi, Taylor'ı başta anlatmış; Kelvin'i sonra anlatmış. Ama biraz iki kardeş arasında bağlantı biraz kopuk gibi geldi filmi başında, sonradan toparlandı.

Hayatımdan Giden 2 saate yanıyorum. Hiç Bana Göre Bi Film Değil ..

alexa için izliyorum eminim mükemmeldir instada zaten 100lerce editini izledim

Film çok güzel aşırı gerçekçi müzikleri çok uyumlu herkese göre değil, durağan filmleri sevenler izleyebilir

Filmi izlerken "Bu ne böyle?", "Ne anlattığı belli değil" gibi yorumlar yaptıysanız, hikayenin anlatımından rahatsız oldunuz demektir. Yalnız bu artık "yeni normal", çünkü konuştuğumuz dil bile değişirken sinema dili de değişiyor. Ben de tek izlemeseydim hikayenin içine giremeyebilirdim. Yönetmen karakterlerin duygu değişimlerini yakından göstermek istemiş; ayrıca renk kullanımıyla da (post prodüksiyon) desteklenmiş. Geçişler de müphem olduğundan sürekli sahnenin içinde/yakınında hissini vermiş; film size aman vermiyor. Neredeyse hiç geniş plan çekim yok. Bunun yanında, görüntü yönetmeni (Drew Daniels) mükemmel bir iş çıkarmış. Müzik kullanımı ve performanslar da iyi. Açıkçası ben beğendim; içinde yaşadığımız ve anahtar ifadesi "hız/akış" olan post-modern dönemin ruhuna uygun; fakat, yönetmenin/görüntü yönetmeninin tercihlerinden filmi yarıda da bırakabilirsiniz. Benim için 7.4/10..

Kurgusu ve işlenişi itibari ile Euphoria dizini andırdı. Ergenlik dönemindeki iki çocuğu olan bir ailenin iletişim sorunları, çocukların kimlik bunalımları, hataları ve sonuçları üzerine bir drama. İzlerken zaman zaman kötü bir olay olacak diye strese giriyorsunuz.İzlenebilir ama bence puanı abartı gibi geldi bana.

Filmi izlemeye başladığımda konuyu aramaya başladım ve sonrasında inceden inceden konu beni sardı. Oyunculuklar mükemmeldi.Müziklerde ayrı lezzet kattı. Hayatın gerçekleri o kadar doğal yansıtılmış ki, sadece belki kayıttandır. Filmin sesinde sanki bir buzukluk vardı. Son sez dinlendiğinde sesler cızırtılı geliyor.